Κρίση αυτοτροφοδοτούμενη

Ι. Η οικονομική κρίση είναι πλέον αυτοτροφοδοτούμενη.  Η αντιμετώπισή της στηρίχθηκε σε βαρύ συλλογιστικό σφάλμα. Στο ότι, δηλαδή, θα επιβάλαμε  την ονομαστική μείωση του χρέους (!). Άσχετοι περί τα ευρωπαϊκά πολιτικοί, ουδέποτε συνειδητοποίησαν το κρίσιμο. Ότι, δηλαδή, χάρισμα χρεών εντός Ευρωζώνης  είναι αντίθετο προς τις “Συνθήκες”. Συνιστά – προδήλως μάλιστα – κρατική βοήθεια προς τον […]

Προσφυγική περιπέτεια

Ι. Ο δυτικός κόσμος είναι τεχνοκρατούμενος. Στα πλαίσιά του η περίπτωση Σύριζα δεν έχει προηγούμενο. ΙΙ. Χωρίς ποσοτικοποιημένο πρόγραμμα εφαρμογής επιδίωξε  την εξουσία. Την κέρδισε  προεξοφλώντας  τ’ αδύνατα. Ότι δηλαδή η απειλή οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδας, θα την οδηγούσε σ’ έξοδο από την Ευρωζώνη. Άρα  η προοπτική θα τρόμαζε τους εταίρους – πιστωτές.

Εκμαυλισμός και υστεροβουλία

Ι. Διανύουμε τον έκτο χρόνο δεινής κρίσης. Διαστελλόμεθα αρνητικά, διαρκώς περισσότερο, από τα λοιπά μέλη της Ευρωζώνης. Αδυναμία των τραπεζών όπως ανταποκριθούν στην αιτούμενη εκροή των καταθέσεων, σημαίνει έλλειψη “ευρώ” (!). Ανήκουμε, δηλαδή, στην νομισματική ένωση. Μας λείπει,  όμως, το κοινό νόμισμα (!!!).

Νεοαποικισμού επίχειρα

Ι. Η αραβική άνοιξη υποκινήθηκε με αφελή ενθουσιασμό. Με τρόμο αντιμετωπίζεται η μετάλλαξη της σε τρομοκρατικό χειμώνα. Συνακόλουθα (και) σε κύματα προσφύγων – εισβολέων. ΙΙ. Αποικισμός σημαίνει ότι ο αποικίζων επιβάλλει διοικητικές δομές επιλογής του στον αποικιζόμενο.

Αφρικανική Ελλάς

Ι. Ο Σύριζα υποσχέθηκε τον ουρανό και τα άστρα. Ως κυβέρνηση συντήρησε και επέτεινε μέτρα φορολογικής βαρβαρότητας. Έχει φέρει την χώρα σε συνθήκες πρωτοφανούς ανέχειας. Η φτωχοποίηση διευρύνεται. Και συναγωνίζεται τον παραλογισμό των μέτρων.

Αντιληπτική δυσχέρεια

Ι. Ό,τι είναι για τους κυβερνώντες ηθικώς καλλίτερο, είναι για τον τόπο, πολιτικώς, επικινδυνώτερο (!). Έντονη διατηρείται στην μνήμη των Ελλήνων η κεντρική επιλογή του Σύριζα. Ότι, δηλαδή, θα επιβάλει την διαγραφή του χρέους μας, κατά το μέγιστο μέρους του (!).

Ευρωπαϊκοί κραδασμοί

Ι. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση ασθμαίνει. Τα συμφωνημένα στο Maastricht όρια παραβιάζονται. Πολλές και μεγάλες χώρες  σημειώνουν ελλείμματα. Αυξάνουν, συνακόλουθα, αντισυμβατικά τα δημόσιά τους χρέη. Οι υποδείξεις των Βρυξελλών αγνοούνται. ΙΙ. Η Γαλλία έχει, μονομερώς, επικαλεσθεί τα εναντίον της τρομοκρατικά κρούσματα. Συνακόλουθα έχει επικαλεσθεί την ανάγκη αμυντικής  θωράκισης. Άρα και αδυναμία μείωσης του τεράστιου δημόσιου χρέους […]

Κλεπταποδοχής εγκώμιο

Ι. Πενία τέχνας κατεργάζεται. Ανεδείχθη ομολογία εκπληκτική της κρατικής ανέχειας. Ανακοινώθηκε πως για την επιβολή φορολογίας, η Ελλάς λαμβάνει υπ΄όψιν και στοιχεία  “κλεμμένα” από αρχεία τραπεζών. Δηλαδή, το κράτος μας  καλωσορίζει (και) εκβιαστές  υπαλλήλους τραπεζών που θα “καρφώνουν” Έλληνες καταθέτες. Εάν η κεντρική επιλογή είναι σωστή, είναι (και) μισή. Απαιτείται κίνητρο για να αποδώσει το […]

Κράτος δικαίου

Ι. Το κράτος δικαίου είναι στοιχείο του “Χάρτη θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης”. Κατά τις υπαγορεύσεις του οι πολιτικοί υπόσχονται ό,τι μπορούν. Τηρούν ό,τι έχουν υποσχεθεί. Ο σεβασμός των αρχών αυτών αποτελεί κοινή δεοντολογική δέσμευση.

Εκτός πορείας

Ι. Για να μη φθάσει, ποτέ, κανείς εκεί όπου θέλει, αρκεί να μην ξέρει που πάει. Ο Σύριζα στην Θεσσαλονίκη την 13.9.14 εξήγησε ότι επιθυμεί την εξουσία διότι …«… δεν μπορεί να περιμένει άλλο ο λαός …»… Και εξήγγειλε, εκεί, πρόγραμμα μεγαλεπήβολο.

Αμαρτημάτων υπόθαλψη

Ι. Η Εστία (28-29 Νοεμβρίου τρ. έτους) φιλοξενεί δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης. Ο Υπουργός τονίζει:  Καταργείται η “ασυλία” της άπιστης  δανειοδότησης των κομμάτων από τράπεζες. Προφανώς εννοεί την Αγροτική ως μέχρι πρόσφατα κρατική. ΙΙ. Η υπουργική δήλωση στηρίζεται σε ανύπαρκτη προϋπόθεση. Νόμος – υποστατός – παρέχων ασυλία σε οικονομικό αδίκημα πραχθέν δεν υπάρχει. Η στήλη […]

Ελληνικόν δράμα

Ι. Η Ελλάς, ουσιαστικά, στερείται κυβέρνησης. Δεν έχει ούτε αντιπολίτευση. Κυβερνητικό πρόγραμμα, ο Σύριζα, είχε διατυπώσει στην Θεσσαλονίκη την 13.9.14. Εκεί υποσχέθηκε και ουρανό και άστρα. Ότι, δηλαδή, θα διαγράψει κατά μέγα μέρος το χρέος. Επί πλέον – και κυρίως – ότι η εξόφληση του υπολοίπου θα επραγματοποιείτο υπό “ρήτρα ανάπτυξης”. Άρα όχι από το […]

Ευρώπης οπτασία

Ι. Χάνεται η Ευρώπη στον ορίζοντα. Στην Θεσσαλονίκη, την 13.9.14 ο Σύριζα είχε υποσχεθεί το θαύμα. Την άμεση, δηλαδή, επανεκκίνηση της οικονομίας. Θαύμα δεν υπήρξε. Προεκλογική ήταν η υπόσχεση. Μετά τις εκλογές ΄Εσβησε (!).

Λαθών συρροή

Ι. Δεν επιβαρύνεται ο άνθρωπος με ό,τι …«… την ανθρώπινην φύσιν υπερτείνει και μηδείς αν υπομείνει …»… Έτσι, με οξύτητα, παρατηρεί ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια (Γ, 1110). Η παραίνεση είναι γενική. Αφορά και νομοθέτη και εφαρμοστή. Θεμελιώνει κοινωνική ισορροπία. Καταλαμβάνει  κάθε ρυθμιζόμενο βιοτικό συμβάν. Άρα και την φορολογία.

Δάνεια αμαρτωλά

Ι.  Η Κυβέρνηση βεβαίωσε: Αποτελούν αίσχος τα δάνεια της “Αγροτικής” προς τα κόμματα.  Τα κόμματα είναι οι στυλοβάτες του πολιτεύματος.  Οι στυλοβάτες, λοιπόν, έπαιρναν χρήματα από την Αγροτική.  Αυτό με κίνδυνο, βέβαια, του ελληνικού λαού.  Δηλαδή, δανειζόντουσαν πάνω στην χρηματοδότηση του κράτους προς αυτά.  Έτσι εάν είχαν (θα) πλήρωναν.  Εάν όχι, απλώς θα επιβάρυναν το […]

Πρωταγωνιστεί η βλακεία

Ι. Ανέκαθεν, εχθρός της ανθρωπότητας υπήρξε η βλακεία. Την “τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω”, αναλύει, ο Λεμπέσης στην Εφημερίδα Ελλήνων Νομικών του Σεπτεμβρίου 1941.

Μνημόνιο τέταρτο

Ι. Διακομματικώς (και πάλι) το δημόσιο χρέος επισημαίνεται ως  κεντρικό μας πρόβλημα. Βαρύτατο είναι το λάθος. Το χρέος δεν είναι το πρόβλημα. Είναι το σύμπτωμα του προβλήματος. Πρόβλημα είναι: η χρόνια ελλειμματική λειτουργία του κράτους (!!!).

Απόφαση αφιλοσόφητη

Ι. Η λεηλασία της πολιτισμικής κληρονομίας είναι “ταλιμπανισμός”. Το όμοιο αποτελεί και η κατάργηση των θρησκευτικών. Η στήλη έχει επισημάνει: Αποδοχή θρησκείας (οιασδήποτε) σημαίνει, προεχόντως, αποδοχή κώδικα συμπεριφοράς.

Δυοίν θάτερον

Ι. Την 13η Ιουλίου, στις Βρυξέλλες, ο κ. Τσίπρας υπέγραψε το τρίτο “Ελληνικό Μνημόνιο”. Έγινε έτσι σαφές ότι η Ελλάς δεν ζει. Δεν κρατιέται, δηλαδή, στην Ευρωζώνη χωρίς βοήθεια των εταίρων.

Στρατηγική πανωλεθρίας

Ι. Ο κ. Τσίπρας υπέγραψε την 13η Ιουλίου 2015 το βαρύτερο μνημόνιο όλων των εποχών. Εκείνη την στιγμή η όλη πολιτική του είχε καταρρεύσει. Είχε γίνει πρωθυπουργός, καταργητικός των μνημονίων. Κατέληξε στην αποδοχή τους (!).

Τσίπρας κατά Τσίπρα

Ι.  Ο κ. Τσίπρας τελεί σε σύγχυση.  Στρέφεται, κυρίως, κατά της Ν.Δ.  Την χαρακτηρίζει ως κάτι το “παλιό”.  Είναι, όμως, ο ίδιος, ο κ. Τσίπρας, ο παλαιότερος όλων. Αυτός εγκατέλειψε συνολικά ως άχρηστες – άρα και ως παλιωμένες – τις αρχικές επαγγελίες και δεσμεύσεις του.

Αντισυνταγματικές δράσεις

Ι. Λειτουργία καταστατικού χάρτη σημαίνει, αυτονοήτως, (και) συνεννόηση  μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Σύνταγμα, ουδέποτε, είναι ό,τι γράφει το βιβλίο. Είναι, αποκλειστικά, ό,τι εφαρμόζεται. Εάν περί της  εφαρμογής οι πολιτικές  δυνάμεις αλληλοεξαπατώνται  ή διαπληκτίζονται, τότε,  το σύνταγμα διαστρέφεται. Παύει να είναι εξισορροπιστής της πολιτείας. Γίνεται πρόσχημα διαλυτικό της κοινωνίας. Ο καθ’ ένας ζητά και υπόσχεται ό,τι […]

Ηθική απαξίωση

Ι. Ο Σύριζα αιμορραγεί. Εγκαταλείπεται μαζικά από στελέχη κοινοβουλευτικά και κομματικά. Όλοι καταγγέλλουν πως ο κ. Τσίπρας τους περιέπαιξε. Άλλα έλεγε ως αντιπολίτευση. Τα αντίθετα έπραξε, ως εξουσία. Η ηθική αποδοκιμασία είναι βαρύτατη. Ανάλογο φαινόμενο εγκατάλειψης πρωθυπουργού, εν ενεργεία, ουδέποτε  έχει συμβεί.

Κοτόπουλα ακέφαλα

Ι. Τα κοτόπουλα, τα άρτι αποκεφαλισμένα, σπεύδουν με ένταση αλλά χωρίς κατεύθυνση, ακριβώς διότι ως ακέφαλα είναι (και) ασυνείδητα. Έτσι, κάπως, οι αντίπαλοι του κ. Τσίπρα υποδέχθηκαν την πρωθυπουργική παραίτηση. Με αντιδράσεις, δηλαδή, που, εν πολλοίς, αγνοούν την ουσία. ΙΙ. Είναι στοιχείο του πολιτεύματος. Κάθε πρωθυπουργός έχει απεριόριστη εξουσία παραίτησης. Ούτε κωλύεται, να είναι και […]

Δημοφήφισμα αυθόρμητο

Ι. Δημοψήφισμα είναι η καθημερινή αγωνία των πολιτών. Στις τράπεζες συρρέουν ώστε, από το βιός τους, να εισπράξουν ό,τι εκάστοτε επιτρέπεται (!). Δεν αθροίζονται έξω από τα γραφεία “Σύριζα” προς συμπαράσταση (!!).

Αριστερή παρένθεση πράγματι!

Ι.  Ο κ. Τσίπρας έχει επισήμως καταστήσει τον Σύριζα αριστερή παρένθεση.  Στην καταστατική διακήρυξη της Θεσσαλονίκης διαβάζουμε …«…Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για ένα Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, με το οποίο θα αντικαταστήσουμε το μνημόνιο από τις πρώτες κιόλας ημέρες της νέας διακυβέρνησης, προτού και ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης…»… (Εστία 23.5.15).

Ζήτημα Αρχής

Ι.  Ο Σύριζα, ανέκαθεν, αντιπολιτεύθηκε την Ν.Δ. επί της αρχής.  Συστηματικά αρνήθηκε συζήτηση (των κατ’ιδίαν μέτρων) επί της ουσίας. Ομοίως πολιτεύθηκε έναντι των εταίρων.  Όλοι ήσαν αντίπαλοι επί της αρχής.  Οι συνεννοούμενοι μαζί τους ήσαν “Μερκελιστές”.  Οι υποτιθέμενες σωτήριες θέσεις, θ’ ανάγκαζαν: αγορές και Schauble να χορεύουν “πεντοζάλι”.

Κενολογίας επίχειρα

Ι.  Η Εστία (23.5.15) θυμίζει την καταστατική διακήρυξη του Σύριζα στην Θεσσαλονίκη (13.7.14).  Καθοριστικές, εκεί, επιλογές είναι: Διαγραφή μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους Ρήτρα ανάπτυξης στην αποπληρωμή του υπολοίπου Περίοδος χάριτος (moratorium) εξυπηρέτησης – εξαίρεση προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.

Προπατορικό μας σφάλμα

Ι. Η οικονομική κατάσταση είναι πολύπλευρα αδιέξοδη: α΄ Συνταξιούχοι και μισθοδοτούμενοι του δημοσίου, ίσως, υπερβαίνουν τα 3,5 εκατομμύρια. Οι άνεργοι ανέρχονται σε 1,5 εκατομμύριο. Τα 2,5 εκατομμύρια των ιδιωτικώς απασχολουμένων δεν αρκούν για την συντήρηση των προηγουμένων (!).

Δημοψήφισμα «γιουρούσι»

Ι.  Έληξε το πρόγραμμα διάσωσης (μνημόνιο) –30.6.–.  Έλαμψε το αυτονόητο.  Χωρίς διάσωση διαρκή η Ελλάς (σήμερα) δεν ζει. Έκλεισαν οι Τράπεζες. Βγήκαν στους δρόμους οι συνταξιούχοι – ικέτες, ποσοστού του λαβείν τους.  Ηλικιωμένοι και άρρωστοι ταλαιπωρούνται να εισπράξουν ψίχουλα, σε ευρώ.  Αυτά σπανίζουν.  Έτσι ούτε τα ελάχιστα εγκεκριμένα πληρώνονται – πάντα.  Όλοι υποφέρουν.

© 2019 Γ.Κ Στεφανάκης All Rights Reserved   

Theme Smartpress by Level9themes.