Χρέος διαβόητον

Ι. Δεσπόζει του καιρού μας το χρέος. Την λύση του ζητήματος αναδεικνύει η κατανόησή του. ΙΙ. Εμφανισθήκαμε στην Ευρωζώνη ανέτοιμοι. Η χώρα ήταν, ομολογουμένως, κρατικοδίαιτη και υπερχρεωμένη. Η ομολογία ανήκει στον Α. Παπανδρέου. Φιλοξενείται στο “Βήμα” της 25.10.87. Το κοινωνικό – ασφαλιστικό σύστημα τελούσε υπό κατάρρευση. Είχε προηγηθεί απόπειρα εξορθολογισμού από τον καθηγητή Σπράο. Η […]

Εκτός στόχου

Ι. Ζητούμενο δεν είναι λίγο ή πολύ μνημόνιο. Είναι αποκλειστικά η ανάδειξη βιώσιμης οικονομίας. Αν αυτό επιτευχθεί θα έχει – αυτομάτως – καταργηθεί (και) οιαδήποτε μνημονιακή κηδεμονία.

Φιλοευρωπαϊσμού νόημα

Ι. Δημοσκοπικά οι Έλληνες επιλέγουν Ευρώπη και ευρώ. Η εκεί, όμως, ένταξη προϋποθέτει μετρήσιμη οικονομική ικανότητα. Το έλλειμμα κάθε οικονομίας απαγορεύεται να υπερβαίνει ετησίως  το 3% του ΑΕΠ (ακαθάριστου εθνικού προϊόντος). Το σύνολο του δημοσίου χρέους δεν πρέπει να υπερβαίνει το 60% του αυτού μεγέθους.

Απλό και οδυνηρό

Ι. Εξίσου απλό, αλλά και επώδυνο είναι το πρόβλημα της χώρας. Ο Σύριζα  προεκλογικά υποσχέθηκε σειρά κοινωνικών παροχών. Υποσχέθηκε, ουσιαστικά, επάνοδο στην προ κρίσης μακαριότητα. Ζήτημα, είναι ότι χρήματα  (για την εκπλήρωση των υποσχέσεων) δεν υπήρχαν.

Οι ξένοι και εμείς

Ι. Οι εταίροι μας δαιμονοποιούνται. Καλλιεργείται μύθος. Ότι, δηλαδή, όλοι συνασπισμένοι επιδιώκουν εξουθένωσή μας, δι’ οικονομικής ασφυξίας. Υφιστάμεθα έτσι ό,τι το χειρότερο: αποξενούμεθα ψυχικώς της Ευρώπης. Μάλιστα και χωρίς υποκατάστατο διεθνούς προστασίας (!).

Παρελθόντος επικαιρότης

Ι. Η δημαγωγία θολώνει (και) τα αυτονόητα. Υγιής είναι η οικονομία όταν οι εισπράξεις υπερβαίνουν τις δαπάνες. Οι πιστώσεις είναι καλοδεχούμενες. Αρκεί να έχουν παραγωγικό αντίκρισμα. Φερ’ ειπείν κατασκευή συσκευαστηρίων στους τόπους παραγωγής. Αυξάνουν την αξία των παραγομένων (και συσκευαζομένων) προϊόντων.

Ενώπιον αδιεξόδου

Ι. Κεντρικός προεκλογικός στόχος υπήρξε η σημαντική απομείωση του δημοσίου χρέους. Εξηγούσαν οι, τότε, επίδοξοι κυβερνήτες πως η Ευρώπη αδυνατεί ν’ αγνοήσει την ελληνική λαϊκή ετυμηγορία. Η προεκλογική αισιοδοξία εξήπτε την φαντασία.

Ανάγκη διεξόδου

Ι. Παραγωγικώς ανέτοιμοι περάσαμε στην Ευρωζώνη με “κόλπα”. Η κερδοσκοπία μας επί των ομολόγων συγκάλυψε, προσκαίρως, την έλλειψη αναπτυξιακών πόρων. Πουλούσαμε ομόλογα (ακάλυπτα). Περνούσαμε καλά.

Φαίνεσθαι και είναι

Ι.  Το φαίνεσθαι βρίσκεται στον αντίποδα του είναι. Κυριαρχεί, στην χώρα, το φαίνεσθαι. Η κυβέρνηση, αρχικά, εξήγησε ότι δεν επιθυμεί την προς αυτή εκταμίευση της δόσης.  Είχε προβάλει ότι η Ελλάς, ως ναρκομανής, υπήρξε εξαρτημένη από την καταβολή της εκάστοτε δόσης, επί πενταετία.

Φορολογία-Οικονομία

Ι. Κάθε δήλωση φορολογίας φέρει (και) τεκμήριο ειλικρίνειας. Δίκαιο, όμως, δεν είναι ότι επιτάσσει το “βιβλίο”. Είναι ό,τι κρατεί στην πράξη. Ουδεμία, ποτέ, δήλωση οιουδήποτε φόρου έγινε δεκτή ως ειλικρινής.

Αυταπάτης τέλος

Ι. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) περιόρισε σημαντικά την χρηματοδότηση των ημεδαπών τραπεζών. Απείλησε και πλήρη διακοπή. Η κυβέρνηση πανικοβλήθηκε. Παραδόθηκε άνευ όρων. Δεχθήκαμε – ουσιαστικά – να εφαρμόσουμε ό,τι έχει συμφωνηθεί.

Κακοδαιμονία οικονομική

Ι.  Μονοπωλείται το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης από το “χρέος”.  Εν τούτοις, το κρίσιμο δεν είναι εκεί.  Είναι κρίσιμο μέγεθος η παραγωγική μας ανεπάρκεια.  Εξ αυτής προήλθε το χρέος.  Αυτή – και μόνον – αποκλείει την δέουσα εξυπηρέτησή του.

Ήττας ανατομή

Ι. Έλλειψε η εξοικείωση  του Έλληνα προς το χρέος του. Ότι,  δηλαδή, ήταν βέβαια (και) τα μεγάλα ποσά που καρπώθηκαν λίγοι κορυφαίοι με πράξεις διαφθοράς. Κυρίως, όμως, το κράτος βούλιαξε από τα ελάχιστα  που εισέπρατταν πάρα πολλοί, χωρίς παραγωγική συμβολή, ως υπεράριθμοι, επί χρόνια πολλά.

Άρνηση πραγματικότητας

Ι. Ο Σύριζα προβάλλει λύσεις (εύκολες !) από μηδενική βάση. Όμως η χώρα έχει προϋπάρξει αυτού. Η μεταβολή κυβέρνησης (εκπροσώπησης) δεν σβήνει τις υποχρεώσεις του κράτους, ώστε ν’ ανακύπτει προϋπόθεση μηδενικής βάσης.

Ενώπιον ανατροπών

Ι. Προ ημερών εγκρίθηκε ο προϋπολογισμός. Ψήφισαν υπέρ εκατόν πενήντα έξη βουλευτές. Κατά τα ειωθότα το αποτέλεσμα έγινε δεκτό με χειροκροτήματα.

Ευρωπαϊκά μας σφάλματα

Ι. Φιλέλληνες διάσημοι: οι V.G. d’Estaing και Hel. Schmidt αποφαίνονται, εν τούτοις, αδυναμία περαιτέρω συμμετοχής μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι (“Europa” Edition, Paris, 2014). O Φιλανδός κ. Katainen ως εκπρόσωπος της Commission αρνείται στους Έλληνες προστασία εκ της Χάρτας των ευρωπαϊκών δικαιωμάτων. Αυτό όσο διαρκεί το πρόγραμμα εξόφλησης του “χρέους” μας (απάντηση 17.9.14). ΙΙ. Φταίξαμε: Ουδείς  […]

Δύσης αδυναμίες

Ι. Υποκριτική (και άκριτη) υπήρξε η κατά Junker επίθεση. Το Λουξεμβούργο είναι κράτος χαμηλού κόστους. Άρα δεν έχει ανάγκη μεγάλης φορολογίας. Προσελκύει, τεράστια κεφάλαια παγκοσμίως. Παρ΄ότι μικροσκοπικό με εξακόσιες, περίπου, χιλιάδες  πολίτες, είναι ο μεγαλύτερος  δέκτης επενδυτικών κεφαλαίων μετά τις ΗΠΑ (!!!).

Κεϋνσιανή υπεραπλούστευση

Ι. Ο J. Μ. Keyns υπήρξε, κυρίως, πρακτικός νους. Αντιμετώπισε την διεθνή οικονομική κρίση του μεσοπολέμου. Ιδίως δε την εκείθεν άτονη ζήτηση. Εισηγήθηκε διέγερση της με “τεχνικά – μέσα”.

Συντάγματος αξία

Ι. Σύνταγμα: όσο περισσότερο το χρειαζόμαστε, τόσο λιγώτερο ισχύει (!!!). Παγκοσμίως πρώτος συντακτικός νομοθέτης υπήρξε ο Σόλων. Θέσπισε, το 596 π.Χ., υπέρ των Αθηναίων, κανόνες δυστροποποιήσιμους. Την βάση της δυτικής καταστατικής τάξης, έχει παράσχει χώρα στερούμενη γραπτού συντάγματος (!!!).

Επιβάλλεται λύση προοδευτική

Ι. Πρόοδος σημαίνει ότι το αύριο πρέπει – διαρκώς – να είναι καλλίτερο του χθες. Τίποτε Άλλο (!). Ήδη  το έναυσμα παρέχει η Μάλτα. Κατά μίμηση, κυρίως, των Ιρλανδίας και Λουξεμβούργου (και η Μάλτα) καταρρακώνει τους φόρους. Έτσι συγκεντρώνει δισεκατομμύρια από την Ευρώπη. Αλλά και από τον κόσμον όλο.

Προϊόν Τουριστικόν

Ι. Όποιος αδυνατεί ή, πάντως, παραλείπει να επισημαίνει στόχους πρόσφορους, κινδυνεύει να καταλήξει όπου δεν επιθυμεί. Τουριστικό προϊόν είναι, εξ άλλου, ό,τι,  ως όφελος, μένει στην χώρα από τα εκατομμύρια αυτών που μας επισκέπτονται ετησίως, ιδίως το καλοκαίρι.

Η «Yukos» διδάσκει

Ι. Την 31η παρελθόντος Ιουλίου δημοσιεύθηκε η απόφαση για  την Yukos. Το Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ) καταδίκασε  την Ρωσία σε αποζημίωση 1.866.104.634 ευρώ. Έκρινε ότι έχει εμπρόθετα παραβιασθεί η “Σύμβαση της Ρώμης για την προστασία των ελευθέρων θεσμών”.

Ισοτιμία του ευρώ

Ι. Δημοσιεύθησαν στοιχεία β΄ τριμήνου. Η Ιταλία επισήμως επανήλθε  σε ύφεση.  Η Γερμανία σημείωσε  αρνητική επίδοση κατά μείον (–) 0,2%. Η Γαλλία παρουσίασε μηδενική ανάπτυξη. Η γερμανική πτώση φαίνεται συγκυριακή.

Προαναγγελθείσα θύελλα

Ι.  Ο Οικονομικός Ταχυδρόμος (Ο.Τ.) κόσμησε τον ελληνικό περιοδικό τύπο.  Έθεσε, δι’ εξαίρετων συνεργατών, τον ορθολογισμό στην υπηρεσία της πολιτικής.  Εισέπραξε, κυρίως, αδιαφορία (!!!).

Αφελής Ανθελληνισμός

Ι. Είναι, ασφαλώς, ατύχημα. Αποτελεί, όμως, απτή πραγματικότητα. Ότι, δηλαδή, τμήμα της εθνικής μας  κυριαρχίας  έχει περιέλθει στους πιστωτές. Μας έσωσαν από άναρχη πτώχευση. Προστάτευσαν – εκείνοι – έτσι τον ελληνικό λαό από συνθήκες  διαβίωσης περίπου μεσαιωνικές.

Κρατισμού επίχειρα

Ι. Η Ελλάς  έχει άμεση ανάγκη οικονομικού εξορθολογισμού. Άρα οργάνωσης των παραγωγικών δυνάμεων (δημοσίων και ιδιωτικών) ώστε να  επιτυγχάνεται το καλλίτερο, δυνατόν, αποτέλεσμα με το μικρότερο νοητό κόστος.

Υπεράριθμο δημόσιο

Ι. Το αίτιο της δυστυχίας μας έχει επισημάνει ο κυρίως  δημιουργός του. Ήδη από 25.10.1987 ο Α. Παπανδρέου σε άρθρο του – αποκλειστικό – στο “Βήμα” υπογράμμιζε:

© 2018 Γ.Κ Στεφανάκης All Rights Reserved   

Theme Smartpress by Level9themes.