Το μήνυμα του κ. Ντράγκι

Ι. Βαθύτατα πολιτικά υπήρξαν τα μέτρα οικονομικής σταθεροποίησης που εξήγγειλε ο Διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤΕ). Προϋπόθεση υπαγωγής σ΄αυτά είναι η, αντίστοιχη, προηγούμενη υπαγωγή (της ενδιαφερόμενης χώρας) σε “μνημόνιο” τύπου της ήδη γνωστής “τρόικα”.

Ενιαίο νόμισμα και Ελλάς

Ι. Αν ο κ. Junker είχε δεχθεί τον κ. Τσίπρα έπρεπε επισήμως να καταγραφεί και αρμοδίως να δηλοποιηθεί ότι: ο Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, ο πλειοψηφών στους δημοσίους υπαλλήλους, ο κατευθύνων αυτούς, αποκρούει, ως στραγγαλιστικό για τον λαό, ό,τι αποδέχεται το τρικομματικό σχήμα.

Ύβρις ελληνική

Ι. Το φαύλο κράτος οδήγησε στα σημερινά χάλια, αθροίζοντας ελλείμματα επί 1/3 και πλέον αιώνος (!). Αλλά το κράτος αυτό, είμαστε “εμείς”. Εμείς, λοιπόν, φέρουμε (και) την συνέπεια της ασωτείας. Όχι οι ξένοι, όπου (όμως) προσπαθούμε να την επιρρίψουμε.

Ριζοσπαστικός φόρος επιτηδεύματος

Ι.  Αρχή του ελβετικού δικαίου είναι ότι η απλή διαφυγή φόρου συνιστά μόνον πταίσμα.  Παρέχεται, σχετικώς, εξήγηση κοινωνικώς συμπαθής, μάλιστα δε και αποδίδουσα αίσθημα πραγματικότητας.  Ότι, δηλαδή, ανθρώπινη  αδυναμία παρωθεί στην διαφυγή αυτή, τους πάντες.

Οικονομικός αναλφαβητισμός

Ι. Την 18.7. η “Καθημερινή” τονίζει: “Παλεύουμε να εξασφαλίσουμε την ενδιάμεση χρηματοδότηση έως τον Σεπτέμβριο”.  Την επομένη 19.7. η Citigroup δημοσιοποιούσε πιθανότητα (50-75%) επιστροφής στην δραχμή μέχρι Ιανουαρίου 2013. 

Πατριωτικός αυτοχειριασμός

Ι. Σημαντική η συμβολή της ελληνικής Δικαιοσύνης στην αποξένωσή μας από την Εν. Ευρώπη. Ειδησεογραφεί η Εστία της  30.6. ότι με ισχυρότατη πλειοψηφία το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο απεφάνθη ότι υπό παρούσες οικονομικές  συνθήκες ανατρέπονται  οι συνταγματικές εξασφαλίσεις ιδιωτικών συμφερόντων.

Παγκόσμια κρίση και Ευρωομόλογα

Ι. Οι καταναλωτές απολαμβάνοντας την πίστωση, υποβαθμίζουν το χρέος.  Έτσι, η διεύρυνση των πιστώσεων, έγινε καταιγιστική.  Τα πάντα, αγαθά κεφαλαιουχικά όπως π.χ. ακίνητα, αλλά και αμιγώς αναλωτά, όπως ταξίδια αναψυχής, έφθασαν ν’ αποκτώνται επί πιστώσει. 

Πλήρες το αδιέξοδο

Παροιμιώδης η ανεπάρκεια των επιδόξων κυβερνητών. Ι. Ο Σύριζα δογματίζει ότι η Ευρώπη θα συνεχίσει να μας συντηρεί (και) ως παραβάτες του μνημονίου. Είναι, λέει, μεγάλο το ευρωπαϊκό λαβείν, ώστε να το θυσιάσουν δια της  εγκατάλειψής μας.

Προοπτική δυσοίωση

Ι. Κατεδαφιστικά εκδηλώθηκε η οργή του λαού. Μέχρι του 1980 η οικονομία εξελίσσεται υγιώς παρ΄ότι τελεί  (ήδη από του 1974) υπό το σφυροκόπημα της “αλλαγής”. Η τελευταία επαγγέλλεται καθολική ανατροπή.

Ευρώπη κατ’ ευφημισμόν

Ι. Σήμερα θα ήταν – ασφαλώς – αδύνατη η ένταξή μας στην Εν. Ευρώπη, πολύ περισσότερο (και) στην ευρωζώνη. Αυτονοήτως, λοιπόν, αναδεικνύεται προβληματική και η  εφ΄εξής (εκεί) παραμονή μας.

Μικροκομματική εξωτερική πολιτική

Ι. Η Ελλάς καταδικάσθηκε από το δικαστήριο της Χάγης. Κρίθηκε παράνομη η προβολή “veto” προς αποτροπή της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Η παρανομία αυτή είχε, εν τούτοις, χαιρετισθεί ενθουσιαστικά από Έλληνες που κρίνουν την πολιτική συναισθηματικά.

Μετά το «κούρεμα»

Ι. Ο κ. Παπανδρέου προεκλογικά συνθηματολόγησε: “χρήματα υπάρχουν – έχουμε σχέδιο”. Πράγματι, είχε δίκιο: Χρήματα ήσαν εκείνα των ομολογιούχων. Σχέδιο αποτελούσε η αρπαγή τους. Αδιευκρίνιστη, ακόμη, η πρόσθετη (και περιττή) βλάβη του κράτους.

Η χρεωκοπία του λαϊκισμού

Ι. Οι διεφθαρμένες δυνάμεις, συντριβόμενες, αμύνονται δια του εθνικιστικού λαϊκισμού (Ναζισμός, Φασισμός, Κομμουνισμός, Μπααθισμός – Ιράκ). Αυτό γίνεται ήδη στην Συρία, αλλά και εδώ.

Ανάγκη ηγεσίας

Ι. Για κάθε πολιτισμένο κράτος, η αδυναμία εκπλήρωσης υποχρεώσεων είναι ώρα οδύνης. Επομένως η αντίληψη ότι εξυγιαίνουμε την οικονομία μας “ρίχνοντας” αυτούς που μας εμπιστεύθηκαν, δηλαδή, τους πιστωτές μας, συνιστά αναισχυντία.

Επί τα χείρω

Ι. Ξημερώματα της 27.10. τ.έτ. ο πρόεδρος Sarkosy τόνιζε διεθνώς ότι η Ελλάς είναι λαθρεπιβάτης του ευρώ. Ότι η συμμετοχή της πραγματοποιήθηκε με faux (κάλπικα – κίβδηλα) οικονομικά στοιχεία.

Προϋποθέσεις επιβίωσης

Ι. Η οικονομία μας δεν επιβιώνει χωρίς εκτεταμένη θυσία εθνικών πόρων και πολιτικών ελευθεριών. Κίνδυνος, εν τούτοις, υπάρχει και η θυσία να συντελεσθεί και η πτώχευση να μην αποφευχθεί.

Παγκόσμιο οικονομικό αδιέξοδο

Ι. Έχουμε ταυτόχρονα κρίση χρέους στις ΗΠΑ ομοίως και στην Ευρώπη, αλλά και έντονη προειδοποίηση της Κίνας ότι η Αμερική ελέγχεται για την αξία των ομολόγων που της έχει πουλήσει. Είναι, άρα, προφανές ότι η διεθνής οικονομική κρίση του 2008 συνεχίζει να μαίνεται.

© 2019 Γ.Κ Στεφανάκης All Rights Reserved   

Theme Smartpress by Level9themes.