Μακιαβελικό ξεφόρτωμα

Ι.  Ολέθριο υπήρξε το τρίπτυχο:  Συρρίκνωση παραγωγής, αύξηση δαπάνης, δανεικά για την διαφορά (!).  Αυτή υπήρξε η οικονομική πολιτική κυρίως από Οκτωβρίου 1981.  Ήταν η πολιτική Πασόκ (!).  Είναι εκπληκτικό να σκεφθεί κανείς το εξής:  Την δεκαετία Απριλίου 1953 – Νοεμβρίου 1963 η δραχμή ανετιμάτο και του μάρκου Δυτ. Γερμανίας ως προς το δολλάριο ΗΠΑ. 

Καχεξία γενική

Ι. Η τάξη των δικηγόρων τελεί σε απόγνωση. Απεργεί απ’ αρχής του έτους (!). Αντικατοπτρίζεται (και) έτσι ο ανορθολογισμός της ελληνικής πραγματικότητας. ΙΙ. Κάθε ένταξη στην αγορά εργασίας  πρέπει να είναι οικονομικά χρήσιμη. Μόνον, τότε, είναι (και) επωφελής. Άλλως (η ένταξη) δημιουργεί κοινωνικό βάρος. Καλούνται οι πολίτες να εισφέρουν ώστε να διατηρηθεί κλάδος πληθωριζόμενος.

Απόφαση αφιλοσόφητη

Ι. Η λεηλασία της πολιτισμικής κληρονομίας είναι “ταλιμπανισμός”. Το όμοιο αποτελεί και η κατάργηση των θρησκευτικών. Η στήλη έχει επισημάνει: Αποδοχή θρησκείας (οιασδήποτε) σημαίνει, προεχόντως, αποδοχή κώδικα συμπεριφοράς.

Χαμένη ευκαιρία

Ι. Την εξουσία του πολίτη να προσφύγει στο δικαστήριο καθιερώνει το Σύνταγμά μας (άρθρ. 20). Η “Ευρωπαϊκή Σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων” εξειδικεύει πως η δίκη πρέπει να είναι και “δίκαια” (άρθρ. 6). Στοιχείο τέτοιας δίκης είναι (και) ο εύλογος χρόνος διεξαγωγής.

Πολυτεχνείου «αξία»

Ι.  Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 1942. Φοβερή έκρηξη συγκλόνισε την Αθήνα. Και τον κόσμο ολόκληρο (!!!). Είχε ανατιναχθεί το κτίριο που στέγαζε την ΕΣΠΟ (Εθνικοσοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση) επί της γωνίας των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος. Το κτίριο εξαφανίσθηκε. Υπό τα ερείπια  του θανατώθηκαν 43 Γερμανοί και 27 ημεδαποί συνεργάτες τους. Επί πλέον: τραυματίσθηκαν 27 μέλη της […]

Κοινοβουλευτικό τόξο

Ι. Η Δημοκρατία ουδενός είναι ιδιοκτησία, ούτε η Ελλάς. Την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της τελευταίας αναδεικνύει το εκλογικό σώμα. Άρα, η όποια τρίτη κατ’ αριθμητική τάξη κοινοβουλευτική έκφραση έχει κοινωνική ρίζα. Μάλιστα ατόφια όταν αναπτύσσεται ερήμην ρουσφετολογικών διορισμών.

Επουσιωδών εγκώμιον …

Ι. Η κρίση των πολιτισμών εκδηλώνεται στην σύγχυση του ουσιώδους προς το ανούσιο. Είναι ουσιώδες ότι μεταξύ 2030-2050 προβλέπεται πως η Ασία θα έχει καταστεί κυρίαρχη δύναμη.

Διδαχή Θρησκευτικών

Ι. Αφιλοσόφητη, άρα και εσφαλμένη, υπήρξε η εξουθένωση των θρησκευτικών στα σχολικά προγράμματα. Αποδοχή θρησκείας (οιασδήποτε) σημαίνει, προεχόντως, αποδοχή κώδικα συμπεριφοράς.

Εξουσίας άτη

Ι. Ύβρεως κύρωση είναι η άτη. Έγκειται σε πνευματική – θεόθεν – τύφλωση που οδηγεί τον αλαζόνα,  αν και κυρίαρχο του έπους,  στην αυτοκαταστροφή.

Ανάγκη Νομοκρατίας

Ι. Ψήφιση νόμου που θα αίρει την υποχρέωση πίστης που υπέχουν οι διοικήσεις των τραπεζών, προς τους μετόχους τους, αντιφάσκει τόσο προς την ευρωπαϊκή όσο και προς την ημεδαπή καταστατική έννομη τάξη.

Υποκρισία ή αφέλεια ;

Ι. Δύο εισαγγελείς του οικονομικού εγκλήματος υπέβαλαν παραίτηση αφήνοντας αιχμές για έξωθεν επεμβάσεις. Οι υπουργοί Οικονομικών και Δικαιοσύνης αντέδρασαν.

Δημοκρατίας όρια

Ι. Η οικονομική κρίση στην Δύση κυρίως, η πολιτική εξέγερση στη Μέση Ανατολή επίσης, χαρακτηρίζονται από αλλεπάλληλες διαδηλώσεις όπου κυριαρχεί η επίκληση της ανάγκης για “δημοκρατία”. Χρήσιμη, άρα, η αποσαφήνιση της έννοιάς της.

Ο παραλογισμός των διαδηλώσεων

Ι. Καταστρέφουν την χώρα οι κινητοποιήσεις. Είναι και παράλογες. Οι διαμαρτυρόμενοι ζητούν “ευρώ”. Αλλ΄η Ελλάς ούτε παράγει ούτε, διαθέτει, πλέον, “ευρώ”. Οι αγορές  έπαυσαν ουσιαστικά να μας δανείζουν. Εξαρτώμεθα από την βοήθεια της “τρόικα”. Τελειώνει, όμως, και αυτή.

© 2018 Γ.Κ Στεφανάκης All Rights Reserved   

Theme Smartpress by Level9themes.