Δικαιοσύνη προπηλακιζομένη

Ι. Ασφαλώς υπάρχουν άξιοι δικαστές. Δικαστές με συνείδηση αποστολής, που αναλίσκονται στην επιτέλεση του καθήκοντος. Ζήτημα είναι ότι ο κύκλος των λειτουργών αυτών φαίνεται πως στενεύει.

Κόμμα ανιστόρητο

Ι. Οι θέσεις του Σύριζα είναι ανιστόρητες. Δεν είναι, όμως, αθώες. Η φιλοκομμουνιστική αντίληψη υπερτονίζεται, διαρκώς. Η Ιστορία, όμως, άλλως, έχει αποφανθεί.

Γερμανίας περίσσευμα

Ι. Ακούσαμε και το ανήκουστο. Ότι, δηλαδή, η Γερμανία και ο Βορράς γενικώτερα ευθύνονται για την κατάσταση στον Νότο, μάλιστα (και) για τα χάλια της Ελλάδας. Δεν αγοράζουν αρκετά (!!!). Έτσι, ο Βορράς έχει περισσεύματα και ο Νότος ελλείμματα.

Αυταπάτη εξακολουθητική

Ι. Διοχετεύονται πληροφορίες για τις οικονομικές εξελίξεις. Η κυβέρνηση σπεύδει. Σε κάθε βελτίωση εκδηλώνει ενθουσιασμό. Και επιβεβαιώνει την ασχετοσύνη της (!). Αγνοεί τα στοιχειώδη. Ο άνθρωπος, εγγενώς, γεννιέται ως “homo economicus”. Μέχρι να σβήσει αγωνίζεται επιβιώνοντας.

Λαϊκισμού στροβιλισμός

Ι. Εκδόθηκε μια ακόμη απόφαση για Γεωργίου. Πηγαίοι τίτλοι αναγγέλλουν: φυλάκιση. Η τυμπανοκρουσία πνίγει την ουσία (!!!).

Παρακίνηση καταδίκης

Ι. Η στρέβλωση έχει υπάρξει βαθύτατη. Η Δικαιοσύνη κατέστη μέρος του προβλήματος. Οι λειτουργοί της – εν ενεργεία και απόμαχοι – εισπράττουν εκ του δημοσίου ταμείου. Η εντελής κατάρρευση του κράτους τους  συντρίβει.

Ανυπαρξίας προσποίηση

Ι.  Την κρίση κορυφώνει η προσποίηση της ανυπαρξίας της (!!!).  Το κουκούλωμα ουδέποτε βοήθησε, σ’ οτιδήποτε.  Είναι προσποίηση πως – πλέον – η οικονομία μας τελεί υπό αυτοτροφοδοτούμενη ανάπτυξη.  Είναι, αντιστοίχως, προφανές και το εξής: ότι δηλαδή οι αγορές απέχουν.

Κυπριακές ψευδαισθήσεις

Ι. Επιχειρήθηκε διευθέτηση του κυπριακού. Ήταν  και πάλι προσπάθεια στερημένη αισθήματος πραγματικότητας. Την Κύπρο έχει κατά το ένα τρίτο της περίπου, καταλάβει νικηφόρος τουρκικός στρατός. Όσο ο στρατός είναι εκεί οι Τούρκοι έχουν πλεονέκτημα.  Αντιστοίχως οι Έλληνες έχουν μειονέκτημα. Και αποχώρηση ορατή των στρατευμάτων δεν υπάρχει (!!!).

Παραγραφής σημασία

Ι. Ο θεσμός έχει ελληνική ρίζα και απήχηση παγκόσμια. “Πανθ΄ο μέγας χρόνος μαραίνει” υπογραμμίζει ο Σοφοκλής στον  “Αίαντα”. Ιδού η αφετηρία της παραγραφής. Με την πάροδο του χρόνου οι παραστάσεις αλλοιώνονται. Η μνήμη σβήνει. Τα χαρτιά διασκορπίζονται. Η δικαιοσύνη χωρίς  στέρεα αποδεικτικά μέσα  αδυνατεί να κρίνει με ασφάλεια.

Εποχή α-πολιτική

Ι. Η πραγματικότης επιβάλλει κανόνες. Ουδέποτε συμβαίνει το αντίστροφο. Αυθόρμητα η παγκόσμια κοινότητα ανέδειξε ως αγαθό υπέρτατο: την κατανάλωση. Μάρτυς αψευδής είναι ο διαφημιστικός καταιγισμός. Ανά δευτερόλεπτο κάτι προσφέρεται προς ικανοποίηση κάθε νοητής επιθυμίας.

Αντικατοπτρισμός

Ι.  Η κυβέρνηση επιχαίρει αυταπατώμενη. Συνάγει διάθεση για μείωση του χρέους από την απόφαση του τελευταίου Eurogroup. Ιδού ήδη ο αντικατοπτρισμός: το πρόβλημα δεν είναι εκεί.  Το χρέος είναι σύμπτωμα (του προβλήματος).  Χρόνια και βαρύτατη είναι η παραγωγική μας ανεπάρκεια. 

Κατηγορία παράλογη

Ι. Ο Ανδρέας Γεωργίου είναι οικονομολόγος – στατιστικολόγος. Είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Michigan. Υπήρξε στέλεχος του ΔΝΤ. Τον Αύγουστο του 2010 ανέλαβε Πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ. Έμεινε στη θέση αυτή μέχρι τον Αύγουστο του 2015.

Η δολιότης

Ι. Στο περίπτερο της Εστίας (8.1.17)  εκτίθεται ότι η κυβέρνηση έναντι του χρέους κατέχεται από “ιδεοληψία”. Δεν πρόκειται περί αυτού. Υπάρχει δολιότης. Οι οικονομικές της προβλέψεις διαψεύδονται. Τείνει, λοιπόν, να ενοχοποιήσει ό,τι προϋπήρχε της έλευσής της στην Αρχή, άρα το χρέος. Αποσιωπά την καταστροφική εν γένει διαχείριση από Ιανουαρίου μέχρι 13ης Ιουλίου 2015.

Μακιαβελικό ξεφόρτωμα

Ι.  Ολέθριο υπήρξε το τρίπτυχο:  Συρρίκνωση παραγωγής, αύξηση δαπάνης, δανεικά για την διαφορά (!).  Αυτή υπήρξε η οικονομική πολιτική κυρίως από Οκτωβρίου 1981.  Ήταν η πολιτική Πασόκ (!).  Είναι εκπληκτικό να σκεφθεί κανείς το εξής:  Την δεκαετία Απριλίου 1953 – Νοεμβρίου 1963 η δραχμή ανετιμάτο και του μάρκου Δυτ. Γερμανίας ως προς το δολλάριο ΗΠΑ. 

Οι πιστωτές

Ι. Στην ευρωζώνη περάσαμε μ΄ό,τι ο ε.τ. Αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου κ. Κ. Τράκας, έχει επισημάνει στην Εστία στις 8.5.12. Δηλαδή με “φαινόμενη μείωση του δημοσίου χρέους”. Πρόκειται για τα διαβόητα greek statistics, δηλωτικά διεθνούς απάτης (!).

Γαλλική επιβεβαίωση

Ι. Η στήλη από 19ης.4.2017 υποστήριζε ότι: «Η αριστερά επιβλήθηκε, κυρίως, δια του κοινοβουλευτισμού. Τα παραγγέλματά της  συγκλόνισαν. Τα ταξικά προνόμια καταργήθηκαν. Η μεταξύ των πολιτών ισότης  έγινε  συνείδηση.

Κοινό νόμισμα

Ι. Υπάρχουν χώρες πλεονασματικές. Υπάρχουν (και) χώρες ελλειμματικές.  Οι πρώτες έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα προς τις δεύτερες. Οι πλεονασματικές επιθυμούν ακριβό νόμισμα, ώστε να έχουν αξία τα αποθέματά τους. Οι ελλειμματικές επιθυμούν φθηνό νόμισμα, ώστε να ενισχύονται οι εξαγωγές τους.

Δημοκρατίας αδυναμία

Ι. Ο κ. Τσίπρας έγινε – ακουσίως – πολιτειολόγος. Δίδαξε με την πράξη του την κορυφαία αδυναμία της Δημοκρατίας: την εμπορευματοποίησή της.

Παράλληλο νόμισμα

Ι.  Το παράλληλο νόμισμα είναι εδώ. Μάλιστα από τότε που καθιερώθηκαν τα capital controls.  Δηλαδή από τότε που περιορίσθηκε η κυκλοφορία του χρήματος ατόφιου.  Χρήμα αποτελεί ό,τι γίνεται – υποχρεωτικώς – δεκτό προς πληρωμή οφειλών.

Αριστερά ασθμαίνουσα

Ι. Η στήλη τότε η αριστερά επιβλήθηκε, κυρίως, δια του κοινοβουλευτισμού. Τα παραγγέλματά της  συγκλόνισαν. Τα ταξικά προνόμια καταργήθηκαν. Η μεταξύ των πολιτών ισότης  έγινε  συνείδηση.

Δραχμή ή ευρώ ;

Ι. Πρόκειται για ψευδοδίλλημα. Η οικονομία μας πάσχει από οξύτατη παραγωγική ανεπάρκεια. Δεν καλύπτει τις ανάγκες της – σε οποιοδήποτε νόμισμα (!). Ασφαλώς, έτσι, αδυνατεί να καταστεί (και) ανταγωνιστική.

Κυριαρχίας κατοχύρωση

Ι. Η Ελλάς για να ευημερήσει, πρέπει – πρώτα – να επιζήσει (!). ΙΙ. Ανέκαθεν η Τουρκία υπήρξε επίβουλος: i. Μετά την μικρασιατική καταστροφή, αξίωσε αποζημιώσεις από την κάθοδό μας στην Σμύρνη το 1919. Ό,τι αξιώθηκε ως ποσό ήταν εξουθενωτικό, για την καθημαγμένη (και) τότε Ελλάδα.

© 2017 Γ.Κ Στεφανάκης All Rights Reserved   

Theme Smartpress by Level9themes.