Κράτος δικαίου

Ι. Το κράτος δικαίου είναι στοιχείο του “Χάρτη θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης”. Κατά τις υπαγορεύσεις του οι πολιτικοί υπόσχονται ό,τι μπορούν. Τηρούν ό,τι έχουν υποσχεθεί. Ο σεβασμός των αρχών αυτών αποτελεί κοινή δεοντολογική δέσμευση.

Εκτός πορείας

Ι. Για να μη φθάσει, ποτέ, κανείς εκεί όπου θέλει, αρκεί να μην ξέρει που πάει. Ο Σύριζα στην Θεσσαλονίκη την 13.9.14 εξήγησε ότι επιθυμεί την εξουσία διότι …«… δεν μπορεί να περιμένει άλλο ο λαός …»… Και εξήγγειλε, εκεί, πρόγραμμα μεγαλεπήβολο.

Αμαρτημάτων υπόθαλψη

Ι. Η Εστία (28-29 Νοεμβρίου τρ. έτους) φιλοξενεί δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης. Ο Υπουργός τονίζει:  Καταργείται η “ασυλία” της άπιστης  δανειοδότησης των κομμάτων από τράπεζες. Προφανώς εννοεί την Αγροτική ως μέχρι πρόσφατα κρατική. ΙΙ. Η υπουργική δήλωση στηρίζεται σε ανύπαρκτη προϋπόθεση. Νόμος – υποστατός – παρέχων ασυλία σε οικονομικό αδίκημα πραχθέν δεν υπάρχει. Η στήλη […]

Ελληνικόν δράμα

Ι. Η Ελλάς, ουσιαστικά, στερείται κυβέρνησης. Δεν έχει ούτε αντιπολίτευση. Κυβερνητικό πρόγραμμα, ο Σύριζα, είχε διατυπώσει στην Θεσσαλονίκη την 13.9.14. Εκεί υποσχέθηκε και ουρανό και άστρα. Ότι, δηλαδή, θα διαγράψει κατά μέγα μέρος το χρέος. Επί πλέον – και κυρίως – ότι η εξόφληση του υπολοίπου θα επραγματοποιείτο υπό “ρήτρα ανάπτυξης”. Άρα όχι από το […]

Ευρώπης οπτασία

Ι. Χάνεται η Ευρώπη στον ορίζοντα. Στην Θεσσαλονίκη, την 13.9.14 ο Σύριζα είχε υποσχεθεί το θαύμα. Την άμεση, δηλαδή, επανεκκίνηση της οικονομίας. Θαύμα δεν υπήρξε. Προεκλογική ήταν η υπόσχεση. Μετά τις εκλογές ΄Εσβησε (!).

Λαθών συρροή

Ι. Δεν επιβαρύνεται ο άνθρωπος με ό,τι …«… την ανθρώπινην φύσιν υπερτείνει και μηδείς αν υπομείνει …»… Έτσι, με οξύτητα, παρατηρεί ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια (Γ, 1110). Η παραίνεση είναι γενική. Αφορά και νομοθέτη και εφαρμοστή. Θεμελιώνει κοινωνική ισορροπία. Καταλαμβάνει  κάθε ρυθμιζόμενο βιοτικό συμβάν. Άρα και την φορολογία.

Δάνεια αμαρτωλά

Ι.  Η Κυβέρνηση βεβαίωσε: Αποτελούν αίσχος τα δάνεια της “Αγροτικής” προς τα κόμματα.  Τα κόμματα είναι οι στυλοβάτες του πολιτεύματος.  Οι στυλοβάτες, λοιπόν, έπαιρναν χρήματα από την Αγροτική.  Αυτό με κίνδυνο, βέβαια, του ελληνικού λαού.  Δηλαδή, δανειζόντουσαν πάνω στην χρηματοδότηση του κράτους προς αυτά.  Έτσι εάν είχαν (θα) πλήρωναν.  Εάν όχι, απλώς θα επιβάρυναν το […]

Πρωταγωνιστεί η βλακεία

Ι. Ανέκαθεν, εχθρός της ανθρωπότητας υπήρξε η βλακεία. Την “τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω”, αναλύει, ο Λεμπέσης στην Εφημερίδα Ελλήνων Νομικών του Σεπτεμβρίου 1941.

Παράλληλο νόμισμα

Ι. Ό,τι υποχρεωτικώς επιβάλλεται ως μέσο εξόφλησης χρηματικών οφειλών, αποτελεί νόμισμα. Συνακόλουθα (τυχόν) υποχρεωτική χρήση πιστωτικών καρτών ιδρύει νέο – παράλληλο νόμισμα. Έχουμε υποστεί, ήδη, νομισματικές διαρρυθμίσεις. Κατά Ιούλιο τέθηκαν περιορισμοί κίνησης κεφαλαίων. Οι τραπεζικές καταθέσεις δεσμεύθηκαν. Διακηρύσσεται πως  δεν θα υπάρξει “κούρεμα”. Ό,τι, όμως, το κατατεθειμένο  δεν αποδίδεται. Νέα ευρώ, τυχόν, εισαγόμενα είναι ελεύθερα.

Μνημόνιο τέταρτο

Ι. Διακομματικώς (και πάλι) το δημόσιο χρέος επισημαίνεται ως  κεντρικό μας πρόβλημα. Βαρύτατο είναι το λάθος. Το χρέος δεν είναι το πρόβλημα. Είναι το σύμπτωμα του προβλήματος. Πρόβλημα είναι: η χρόνια ελλειμματική λειτουργία του κράτους (!!!).

Απόφαση αφιλοσόφητη

Ι. Η λεηλασία της πολιτισμικής κληρονομίας είναι “ταλιμπανισμός”. Το όμοιο αποτελεί και η κατάργηση των θρησκευτικών. Η στήλη έχει επισημάνει: Αποδοχή θρησκείας (οιασδήποτε) σημαίνει, προεχόντως, αποδοχή κώδικα συμπεριφοράς.

Δυοίν θάτερον

Ι. Την 13η Ιουλίου, στις Βρυξέλλες, ο κ. Τσίπρας υπέγραψε το τρίτο “Ελληνικό Μνημόνιο”. Έγινε έτσι σαφές ότι η Ελλάς δεν ζει. Δεν κρατιέται, δηλαδή, στην Ευρωζώνη χωρίς βοήθεια των εταίρων.

© 2017 Γ.Κ Στεφανάκης All Rights Reserved   

Theme Smartpress by Level9themes.