Οικονομικός αναλφαβητισμός

Posted in Διεθνή θέματα, Οικονομία, ΠολιτικήTagged

Ι. Την 18.7. η “Καθημερινή” τονίζει: “Παλεύουμε να εξασφαλίσουμε την ενδιάμεση χρηματοδότηση έως τον Σεπτέμβριο”.  Την επομένη 19.7. η Citigroup δημοσιοποιούσε πιθανότητα (50-75%) επιστροφής στην δραχμή μέχρι Ιανουαρίου 2013. 

Έχουμε, άρα, δείγματα σαφή οικονομικής αποτυχίας πλήρους, μετά τρία σχεδόν χρόνια σκληρής λιτότητας.

Τον Ιούνιο ανακοινώθηκε ότι:  αποσύρεται η Credit Agricole ομοίως η Carrefour αλλά και η Société Générale.  Ότι η Ελλάκτωρ κλείνει θυγατρικές της, ότι η MIG πουλά, εξ ανάγκης, 14 αεροσκάφη (της Ολυμπιακής).  Εξ άλλου συνωστίζονται οι εταιρείες που ζητούν έξοδο  από το Χρηματιστήριο Αθηνών.

ΙΙ. Ό,τι σηματοδοτεί, κυρίως, η απόσυρση των άνω τριών κορυφαίων διεθνών οργανισμών (Credit, Carrefour, Société) είναι ό,τι δεν αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση.  Ότι, δηλαδή, στην χώρα μας για χρόνια, προβλέπεται ζήτηση υποτονική.  Έτσι και ότι συμφέρει εγκατάλειψή της, προς αποφυγή (και) μελλοντικών ζημιών.

Υπήρξε η εξέλιξη για όλους φανερή.  Στην προενταξιακή (στο ευρώ) περίοδο η Ελλάς δανειζόταν με περίπου 14% ετήσιο επιτόκιο.  Ευθύς μετά, το κόστος χρήματος αποκλιμακώθηκε σε 4-5%.  Ατυχώς, ως χώρα, δεν αξιοποιήσαμε την αποκλιμάκωση προς διεύρυνση της παραγωγικής μας βάσης.  Επιδοθήκαμε σε φρενήρη δανεισμό προς αύξηση καθαρά καταναλωτικής δαπάνης.  Η κρίση του 2008 μας τσάκισε.  Η χώρα, ως υπερδανεισμένη, και παραγωγικά γυμνή, αποκλείσθηκε από τις αγορές.  Έχασε βασικότατη πηγή εσόδων.

Στο πλαίσιο, ήδη, των μνημονιακών ρυθμίσεων με την λεηλασία των ομολογιούχων, καταστήσαμε οριστική την απώλεια των αγορών.  Συνεπώς και την αντίστοιχη  χρηματοδότηση.

Αυτονόητο ήταν, τότε, πως έπρεπε να επιδιωχθεί υποκατάστατη πηγή εσόδων.  Έστω με παρότρυνση των ανέργων προς την ύπαιθρο.  Τουλάχιστον, για ν’ αποφευχθεί και υποβάθμισή τους: σε άστεγους – πεινασμένους.  Το στοιχειώδες δεν έγινε (!!!).

Πλέον, η έλλειψη χρήματος αποτελεί εφιάλτη.  Η εντεύθεν δυσλειτουργία έχει εκταθεί παντού:  στις πολιτικές υπηρεσίες, στις ένοπλες δυνάμεις, στην αστυνομία, στα νοσοκομεία.  Παντού κυριαρχεί εντελής αβεβαιότης.  Έχει απλωθεί  χρεοστάσιο.  Η εξόφληση οφειλών είναι de facto προαιρετική (!!!).

ΙΙΙ.  Συνολικά το κράτος έχασε τον έλεγχο.  Καταφεύγει σε μέτρα “πατριωτικού” καταναγκασμού. Επιτείνει την κρίση. Είναι χαρακτηριστικό ότι με νέες ρυθμίσεις ουσιαστικά απαγορεύεται η μεταβολή φορολογικής κατοικίας σε όποιον διατηρεί ελληνική περιουσία (άρθρ.76 § 6 υπό ββ’ Κ.Φ.Ε.).  Το μέτρο,  αντιφάσκει προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο της ελεύθερης κίνησης προσώπων και αγαθών.  Κυρίως, όμως, μαχαιρώνει την Ελλάδα (!).  Εξωθεί σε άμεση έξοδο όλων ποντοπόρων πλοίων από την ελληνική σημαία.  Άλλωστε, ήδη, υπό την επιρροή όμοιας υφής ανοήτων μέτρων το πλείστον της ελληνόκτητης ναυτιλίας είναι εκτός σημαίας μας.

Ακόμη, όπως έχει επισημανθεί, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (Α.Ε.Δ.) αποφάνθηκε, με συντριπτική πλειοψηφία (Εστία 30.6.) ότι υπό τις παρούσες δημοσιονομικές συνθήκες (όσο διαρκούν) ανατρέπονται οι συνταγματικές εξασφαλίσεις ιδιωτικών συμφερόντων.  Έτσι το δημόσιο επιβαρύνεται με τόκο υπερημερίας ύψους 6%, έναντι πολύ βαρύτερου προκειμένου περί ιδιωτών.  Η πυρπόληση της περιουσίας του κράτους στον βωμό της κομματικής κραιπάλης μεταφέρεται – ως συνέπεια – στους ώμους των ιδιωτών. Συνακόλουθα, επιχειρήσεων, εγκατεστημένων ή (και) που θα το σκεπτόντουσαν.

Η Ελλάς για απεριόριστο αριθμό ετών και – πάντως – τουλάχιστον μέχρι το 2025 (οπότε ελπίζεται ν’ ανακάμψει), θα τελεί υπό ειδικές συνθήκες.  Δεν θα είναι κράτος δικαίου.  Έχει αρθεί (και) εν γένει η συνταγματική προστασία των εδώ επενδύσεων.

IV. Η άρνηση της Ε.Κ.Τ.Ε. (20.7.) να δεχθεί ελληνικά ομόλογα αποτελεί ράπισμα. Όχι, όμως, αδικαιολόγητο αφού έχει αρθεί η προστασία τρίτων έναντι του δημοσίου.  Συνάμα πρόκειται για σαφές προμήνυμα αποκλεισμού μας από την ευρωπαϊκή οικογένεια.

V. Το κράτος έχει ανάγκη από ριζικό εκ βάθρων εξορθολογισμό, όπου ουδεμία δαπάνη θα είναι νοητή χωρίς άμεση παραγωγική δικαιολόγηση. Το κυβερνούν σχήμα, παραλλαγή, άλλωστε, εκείνου της “συγκυβέρνησης” αδυνατεί.  Είναι δέσμιο κομματικών και δογματικών προκαταλήψεων.  Ο Σύριζα,  εν όψει εξουσίας, διατηρεί την συνοχή του. Έτσι, έρχεται με αξιώσεις ο κ. Τσίπρας.  Αρνήθηκε συνάντηση με την “Τρόικα”.  Συμπράττει με το ΚΚΕ. Δημόσια προβλέπει χρεοκοπία μας (Εστία 23.7.)

VI. Η Τουρκία, εν τω μεταξύ, καιροφυλακτεί να επιβληθεί στο Αιγαίο και να επαναλάβει εναντίον μας τα της Κύπρου.

Η σωτηρία μας κρέμεται από κλωστή.  Είναι αποθετημένη στον από “Μηχανής Θεό” και στον όποιο ρηξικέλευθο θνητό (και) βοηθό του.

Ίδωμεν.

Πατριωτικός αυτοχειριασμός

Πραγματικότητας παντοδυναμία

© 2018 Γ.Κ Στεφανάκης All Rights Reserved   

Theme Smartpress by Level9themes.