Επιφυλάξεις επί των προγραμματικών

Posted in Οικονομία, ΠολιτικήTagged

Ι. Έπαινος ανήκει στον πρωθυπουργό. Είχε το σθένος να παραμερίσει σοβαρό κίνδυνο της όρασής του, έτσι δε και να μην αναστείλει το αγωνιστικό του φρόνημα.

ΙΙ. Επί των προγραμματικών του δηλώσεων, όμως, υπάρχουν επιφυλάξεις. Η παγκόσμια κοινή γνώμη ανέμενε συνταγή διατήρησης της  θέσης μας στην Ευρώπη. Δηλαδή διαρθρωτικό εκσυγχρονισμό του κράτους συνοψιζόμενο σ’ εξισορρόπηση εισπράξεων και δαπανών ώστε να εξοβελισθούν αρνητικά υπόλοιπα. Για το κορυφαίο αυτό δεν ακούσαμε οιονδήποτε συγκεκριμένο, επί τέλους, λογαριασμό.

Κατά τα λοιπά δευτερεύοντα: Ο κ. Σαμαράς ζήτησε διετή παράταση επίτευξης στόχων. Δεν διευκρίνισε, όμως, το ποιος θα επωμισθεί το κόστος. Έτσι το κλίμα στο Εurogroup διαμορφώθηκε βαρύ, ενώ η Φινλανδία αρνείται κάθε επιβάρυνση. Δεν είναι, εξ άλλου, κόσμιο να ζητούμε αναδιαπραγμάτευση χωρίς να προσφερόμαστε και σ’ επιστροφή των ληφθέντων, για την περίπτωση της διαφωνίας.

Διαμαρτυρήθηκε προς τους Ευρωπαίους οι οποίοι αναφέρονται σ’ έξοδό μας από το “ευρώ”. Αλλ’ αδίκησε, έτσι, εαυτόν ο πρωθυπουργός. Είμαστε, ήδη, εκτός “ευρώ”. Από Μαΐου 2010 δεν αυτοχρηματοδοτούμαστε στο νόμισμα αυτό. Οργανικά δεν ανήκουμε στην Ευρωζώνη. Τεχνικά διατηρούμαστε, εκεί, με μνημονιακά βοηθήματα. Οι ρυθμίσεις αυτές (μνημονιακές) δεν είναι τίποτε άλλο παρά εκδοχή κάλυψης αναγκών μας. Και είναι σημαντικό ότι ουδείς έχει προτείνει άλλη. Υπό το δεδομένο αυτό έπρεπε ο πρωθυπουργός να προσδιορίσει συγκεκριμένη πορεία ανασυγκρότησης κατά στάδια ποσοτικοποιημένα. Έτσι ώστε, στην εξέλιξη της πορείας η οικονομία μας, από ορισμένου σημείου, να συνεχίζει ιδιοδυνάμως.  Ζούμε ήδη δύο και μισό χρόνια υπό μνημόνια. Έχουμε πνιγεί από διακηρύξεις. Προκοπή δεν είδαμε. Δοκιμαζόμαστε σε συνθήκες δριμείας αποεπένδυσης, εντός Ιουνίου: Η Credit Agricole αποσύρεται, ομοίως η Carfour αλλά και η Societe  General. Η Ελλάκτωρ κλίνει θυγατρικές της. Η M.I.G. πουλά 14 αερoσκάφη της “Ολυμπιακής”. Χιλιάδες  επιχειρήσεις σκορπίζονται στα Βαλκάνια κλπ. Η αναστροφή του κλίματος προϋποθέτει επάνοδο στις αγορές. Τοποθετείται, δηλαδή, μετά το 2025. Δύσκολα εισάγονται κεφάλαια σε χώρα μη αποδεκτή στις αγορές. Ουδείς επενδύει σ΄ευρώ για να βρεθεί με δραχμές.

ΙΙΙ. Η μονότονη επίκληση αποκρατικοποιήσεων δεν είναι πανάκεια. Ούτε έχει πιθανότητες να πετύχει όπως επιχειρείται. Η άνω μαζική έξοδος επενδυτικών κεφαλαίων συνιστά σαφές αρνητικό προανάκρουσμα. Ουδείς επενδύει στην Ελλάδα, εφ΄όσον κινδυνεύει να βρεθεί εκτός ευρωζώνης. Αλλά για να ν΄αποφευχθεί ο κίνδυνος, πρέπει η Ελλάς ν΄αυτοχρηματοδείται. Και αυτό – δυνατόν – να συμβεί όταν ολοκληρωθούν οι αποκρατικοποιήσεις και συγκεντρώσει το δημόσιο ταμείο πολλά χρήματα. Εν τω μεταξύ ο επενδυτής φοβάται την δραχμή. Η Ελλάς χωρίς επενδυτή αδυνατεί ν΄αποτινάξει τον κίνδυνο.

Άρα, οι αποκρατικοποιήσεις απαιτείται να γίνουν “en bloc”. Να γίνουν, κάπως, όπως στην Ανατολική Γερμανία. Με συγκέντρωση, δηλαδή, λογιστική της εκποιητέας περιουσίας σε τρόπο ώστε, ταυτόχρονα, με την διάθεση να επιτευχθεί (και) η είσπραξη του συνολικού τιμήματος. Ετσι σοβαροί επενδυτές δυνατόν να τολμήσουν. Η Ελλάς, μόνον έτσι, θα πετύχει το αξιοπρεπέστερο νοητό τίμημα, με την θέση της στην Ευρωζώνη ενισχυμένη.

Είναι εθνικώς αναγκαίο οι διαδικασίες σωτηρίας να μην αφήσουν, πάλι, ένοχα υπόλοιπα σε τράπεζες του Monaco κλπ. Άρα, πρέπει, η όλη επιδίωξη ν’ ανατεθεί σε διεθνούς φήμης ξένους οίκους. Μόνον ο έλεγχος επιτάσσεται να είναι ελληνικός. Όχι, δηλαδή, η σκοπιμότητα των επιλογών που θάλπει μίζες και πλουτίζει αχρείους.

IV. Οι πιθανότητες να μακροημερεύσει η κυβέρνηση είναι ισχνές. Η παραίτηση του κυρίαρχου υπουργού, δηλαδή του της Οικονομίας, επίσης η παραίτηση (και) δύο υφυπουργών, είναι το έλασσον. Αυτό τούτο το σύμφωνο συνεργασίας των τριών κομμάτων, αρνούμενο απολύσεις στο δημόσιο, συγκρούεται με τα συμφωνημένα μνημονιακώς. Ο κ. Βενιζέλος προτείνει νέο “μεσοπρόθεσμο σχέδιο”. Εστία 6.7. Όπως εκτίθεται επίσης στην Εστία της 9ης τρέχοντος, ο υπουργός Δικαιοσύνης δεν θεωρεί κλειστό το δικηγορικό επάγγελμα. Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι αρνητικός στην απομάκρυνση των δημοσίων υπαλλήλων. Αντί συνεργασίας, λοιπόν, απ’ αρχής, σημειούνται φαινόμενα “βαβέλ”.

Ο πρωθυπουργός θα έχει προσφέρει υπηρεσία εάν, έστω, χαράξει με σαφήνεια σταθερή πορεία εξόδου από την ένδεια με στάδια ευκρινή και ποσοτικοποιημένα.

Μνημονιακές τροποποιήσεις

Πατριωτικός αυτοχειριασμός

© 2018 Γ.Κ Στεφανάκης All Rights Reserved   

Theme Smartpress by Level9themes.