Πλήρες το αδιέξοδο

Posted in Διεθνή θέματα, Οικονομία, ΠολιτικήTagged

Παροιμιώδης η ανεπάρκεια των επιδόξων κυβερνητών.

Ι. Ο Σύριζα δογματίζει ότι η Ευρώπη θα συνεχίσει να μας συντηρεί (και) ως παραβάτες του μνημονίου. Είναι, λέει, μεγάλο το ευρωπαϊκό λαβείν, ώστε να το θυσιάσουν δια της  εγκατάλειψής μας. Όμως, σήμερα, η Ελλάς, στερείται πόρων προς φαρμακευτική συντήρηση των καρκινοπαθών υπηκόων της (!). Άρα – έτσι και αλλιώς – αδυνατεί να εξοφλήσει ό,τι οφείλει στην Ευρώπη.

Εξ άλλου, ο Σύριζα, υποστηρίζει ότι η έξοδος της χώρας διακυβεύει συνέπειες και επί πλέον αποχωρήσεων. Υπό το ενδεχόμενο όμως αυτό, παραγνωρίζεται αντίστοιχη βεβαιότης. Ότι, δηλαδή, έτσι και οι λοιποί δημοσιονομικά απείθαρχοι (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία – αλλά και – Γαλλία) θ’ αξιώσουν (κατ’ εξομοίωση προς το ελληνικό προηγούμενο) οικονομική αρωγή άνευ δημοσιονομικής  ευταξίας. Αλλά τότε, βέβαια, συνολικά η Εν. Ευρώπη θα διαλυθεί. Συμπερασματικά, λοιπόν, είναι αδύνατο να μείνουμε εκεί, χωρίς και τήρηση των κανόνων.

Η αφέλεια του αριστερισμού παραγνωρίζει και το εξής: Η δια του P.S.I. αυθαίρετη απότμηση των ομολόγων των πιστωτών μας καταβαράθρωσε την αξιοπιστία του όλου ευρωχρέους. Ο επί κεφαλής  του China Investment Corp. δήλωσε, προ ημερών, στην Wall Street  Journal ότι η Κίνα έκλεισε όλες τις θέσεις της επί ευρωπαϊκών ομολόγων. Ετσι η Ιταλία και Ισπανία καλύπτουν δανειακές τους ανάγκες  έναντι επιτοκίων 6,25 – 7%. Ταυτόχρονα, όμως, συμμετέχουν στο πρόγραμμα της ελληνικής διάσωσης δανειοδοτώντάς μας με μόλις 2%.  Είναι, αυτονόητο ότι  τέτοιες ανισορροπίες  δεν μακροημερεύουν.  Πτωχοί, Ισπανοί και Ιταλοί, διαμαρτύρονται για τις υπέρ Ελλάδας εκταμιεύσεις.

Ομοβροντία υποκριτικών διαμαρτυριών υποδέχθηκε τις δηλώσεις της κ. Lagarde.  Ότι, δηλαδή, τα 9,5 εκατομμύρια Ελλήνων έχουν εισπράξει πολύ περισσότερα απ’ όσα εισέπραξαν τα 700 εκατομμύρια των εξαθλιωμένων Αφρικανών. Η δήλωση όμως έγινε. Αντίστοιχη μεταχείριση μας περιμένει.

Εξ άλλου η στήριξη  των ισπανικών τραπεζών ενισχύει την ευρωπαϊκή αντοχή. Άρα και προετοιμάζει και διευκολύνει την εκείθεν μετεκλογική μας αποβολή.

ΙΙ. Παράλληλα η εσωτερική μας  εξέλιξη είναι εφιαλτική. Οι τρεις διαφαινόμενοι πρωταγωνιστές στερούνται του θάρρους να ξεκαθαρίσουν ό,τι είναι, εν τούτοις, προφανές. Ότι, δηλαδή, δεν υπάρχουν πλέον, θέσεις απασχόλησης στον τομέα των υπηρεσιών. Συνακόλουθα δε και ότι οι νέοι μας πρέπει μαζικά να στραφούν σε γεωργία, κτηνοτροφία και μεταποίηση. Όσο η πραγματικότητα αυτή δεν γίνεται βίωμα, τα καφενεία γεμίζουν υποψηφίους διορισμού, που ουδέποτε θα διορισθούν. Ετσι, όμως, δημιουργούνται στρατιές ανθρώπων βαθιά απογοητευμένων και περιθωριοποιημένων. Αναδεικνύεται, δηλαδή, αυτομάτως το έμβιο δυναμικό του αναρχισμού. Υπ’ αυτή την θεώρηση οι άνεργοι νέοι υπερβαίνουν το 40%. Παράλληλα δημιουργείται και νέα επικινδυνότερη ”φούσκα”. Αφετηριάζεται στους εργαζόμενους που δεν πληρώνονται. Πολλές είναι ήδη οι χιλιάδες. Αυτοί θα κληθούν  να καταβάλουν φόρο, για χρήματα που δεν έχουν εισπράξει, ενώ μάλιστα πένονται. Συναφώς, οι τράπεζες  συγκαλύπτουν το διαλυτικό φαινόμενο. Συστηματικά δεν καταγγέλλουν, αλλά παρατείνουν δανειακές συμβάσεις, ώστε να κουκουλώνονται αυτόφωρες υπερημερίες. Οι τράπεζες, έτσι, μασκαρεύουν δικές τους ζημιές. Συνακόλουθα έχουν καταταγεί σε επίπεδο παγκόσμιας ανυποληψίας. Χωρίς ευρωπαϊκή στήριξη είναι όλες πτωχευμένες (!!!).

ΙΙΙ. Η κατάσταση δεν συγκρατείται άλλο. Ο Σύριζα δεν έχει προσλαμβάνουσες παραστάσεις ώστε να συνειδητοποιήσει το πρόβλημα. Διαβάζοντας στους ισολογισμούς ότι οι τράπεζες διατηρούν καταθέσεις € 165 δις, πίστευε ότι το ισόποσον είναι (και) ταμειακό διαθέσιμο (!!!). Εκκωφαντική, άρα, η ανικανότης στοιχειώδους κατανόησης, έστω, της  οικονομικής λειτουργίας. Πασόκ και Ν.Δ. ως οικονομικοί οργανισμοί είναι σε χρεοκοπία. Οφείλουν και αδυνατούν να πληρώσουν. Κατά μείζονα λόγο αδυνατούν ν’ ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες του κράτους. Και είναι η κατάσταση του κράτους  ζοφερή. Με στοιχεία της χρήσης 2011: μετά δύο χρόνια λιτότητας (υπό συγκυβέρνηση Πασόκ και Ν.Δ.) το δίδυμο έλλειμμά μας – προϋπολογισμού, δηλαδή, και ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών – κινείται περίπου στα 10% του ΑΕΠ (!!!). (214 δις Χ 10%) δηλαδή 20 δις.

Ελπίδα μας πλέον: Ο από μηχανής Θεός.

Υπό την απειλή του κ. Τσίπρα

© 2018 Γ.Κ Στεφανάκης All Rights Reserved   

Theme Smartpress by Level9themes.